ಹೆಸರು

ಏನೆಂದು ಕರೆಯಲೆ ಇಂದು ನಾನಿನ್ನ
ನೀನೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಆವರಿಸಿರುವಾಗ
ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿನಗೆ ಶರಣಾಗಿರುವಾಗ
ನನಗೊಂದು ನಿನಗೊಂದು ಹೆಸರುಗಳೇಕೆ?
ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸಂಭೋದಿಸಲು
ವ್ಯಾಕರಣವೂ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸಬೇಕೆ?
ಹೇಳುವ ಮಾತೆಲ್ಲ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನವೆ
ನಿನ್ನನು ತಲುಪುವಾಗ ಕರೆಯ ಹಂಗೇಕೆ?

ರಂಭೆ ಊರ್ವಶಿ ಮೇನಕೆ ಎನಲು
ಕಂಡಿರದವರ ರೂಪವ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ಹೇಗೆನ್ನಲಿ?
ಚಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ರನ್ನ ಎನಲು
ಭಾವನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ನಿರ್ಜೀವ ವಸ್ತುವೆ ನೀನು?
ಬೆಲ್ಲ ಸಕ್ಕರೆ ಮಧು ಎನಲು
ಬರೀ ನನ್ನ ಸಿಹಿ ರುಚಿಯ ಪಾಲುದಾರಳೆ ನೀನು?
ಗೆಳತಿ ಎಂದು ಕರೆದು
ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಕೆ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಬೇಲಿ ಹಾಕಬೇಕೆ?
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರಿಯೆ ಒಲವೆ ಎನಲು ಕೂಡ
ತಿಳಿಯದ ಅಸಮಧಾನ ನನ್ನ ಎದೆಯೊಳಗೆ
ಏನೆಂದು ಕರೆಯಲಿ ಇಂದು ನಾನಿನ್ನ
ನೀನೆ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಾಪಾಡು!

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಳಗಿಳಿದು
ಭಾವಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಡಿದು ಬಂಧಿಸಿ
ನಿನ್ನ ಹೂ ಅಂದದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು
ಎಸಳುಗಳ ರಂಗನೆಲ್ಲ ಲೇಪಿಸಿ
ನಿನ್ನ ನಗುಮಿಂಚನು ಸೆರೆಹಿಡಿದು
ಅದರ ಹೊಳಪ ತೂಗಿ ಸೇರಿಸಿ
ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಬಿಂಕವ
ಬಗ್ಗಿಸಿ ಹೊದಿಕೆ ಮಾಡಿ ಹೊದಿಸಿ
ಒಂದೇ ಪದದಿ ನಿರೂಪಿಸುವ ಹೆಸರ
ಕೆದಕಿ ತೆಗೆಯಬಲ್ಲ ನೈಪುಣ್ಯತೆ
ಈ ಎಳೆಕವಿಯ ಕೈಗೆಟುಕದು ಬಿಡು!

ಜಗದಗಲ

ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಬೊಗಸೆಯಲಿ
ಸಾಗರದ ನೀರು ಅಳೆಯಲು ಸಾದ್ಯವೆ?
ನಿನ್ನ ಸಣ್ಣ ಕಂಗಳಲಿ
ಜಗದಗಲವ ಕಾಣಲು ಸಾದ್ಯವೆ?

ಸರಳ ಸುಂದರ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದಲೂ
ಏಳು ಬಣ್ಣಗಳು ಅಡಗಿ ಕೂತಿವೆ
ಕಾಣದೆ ಬೀಸೋ ಬರೀ ಗಾಳಿಯಲೂ
ನೂರಾರು ವಿಸ್ಮಯಗಳು ತೇಲಿ ಸಾಗಿವೆ

ಗುಲಾಬಿ ಕಂಡು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ
ಮುಳ್ಳುಗಳು ಮುತ್ತಿಡದೆ ಬಿಡವು
ಕೊಳಕು ಕೆರೆಯ ಕೆಸರೆಂದುಕೊಂಡರೆ
ಸುಂದರ ತಾವರೆ ಎಂದೂ ಕಾಣವು

ಕಂಬಳಿಹುಳ ಕೀಟವೆಂದು ಈಗ ಕೊಂದರೆ
ಮುಂದೆ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಯ ಕಾಣಲಾಗದು
ಸೂರ್ಯದೇವ ಎಂದೂ ಬಳಿ ಹೋದರೆ
ಸುಟ್ಟ ಹನುಮಂತನ ಮೂತಿಯಾಗದಿರದು

ಹಸಿರನೇ ತಿಂದು ಬದುಕೊ ಹಸುವು ಕೂಡ
ಯಾಮಾರಿ ಹಸಿರು ತಿಂದೆ ಸಾಯಬಹುದು
ಸಾಯಿಸಲೆಂದೆ ಇರುವ ವಿಷವೂ ಕೂಡ
ಸಮಯದಲಿ ಜೀವವ ಉಳಿಸಬಹುದು 

ಪೂಜೆ

ದಿನವಿಡೀ ನಿನ್ನಯ

ಹೆಸರಿಗೆ ಪೂಜಿಸುವೆ 

ಕನಸಲಿ ನಿನ್ನಯ 

ಆಗಮನಕೆ ಕಾದಿರುವೆ 

ಮನಸಿನ ಬಳಿಬಂದು 

ಮನಸಾರೆ ಮಾತನಾಡು ಬಾ 

ಕನಸಿನ ಒಳಬಂದು 

ಕಾತುರವ ದೂರಮಾಡು ಬಾ  

ಮಾತುಗಳ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ 

ಪ್ರೀತಿಪಾಠವ ಕಲಿಸಿದೆ

ಪದಪ್ರಯೋಗದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ 

ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯವ ಕೇಳಿಸಿದೆ 

ಜಡಗಟ್ಟಿದ ಜೀವಕೆ 

ಒಲವಿನ ಚೇತನವ ಹರಿಸು ಬಾ 

ಮರಗಟ್ಟಿದ ಮನಸಿಗೆ 

ಸಿಹಿ ಮುತ್ತಿನ ಅಮಲೇರಿಸು ಬಾ 

ಎದೆಯಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ 

ಮಳೆಯ ಸುರಿಸುತಾ 

ಮನದಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ 

ಷರವ ಬರೆಯುತಾ 

ಶುರುಮಾಡುವ ಬಾಳಿನ 

ಹೊಸದೊಂದು ಪಯಣವ 

ಬಾಳಬಂಡಿಯ ನೊಗಕೆ 

ಜೋಡೆತ್ತು ನಾವಗುವ ಬಾ 

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ತನವೆ 

ನೀನಾಗಿ ಒಡಮೂಡಿ 

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಗಂಡಸುತನವೆ 

ನಾನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿ 

ಒಬ್ಬರ ಅಪೂರ್ಣತೆಗೆ 

ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಆಸರೆಯಾಗಿ  

ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಯಣವ  

ಒಂದಾಗಿ ಸವೆಸುವ ಬಾ 

ಮುಟ್ಟಾಳ

ಮುಟ್ಟಾಳನೊ ನಾನು ಮುಟ್ಟಾಳ

ಎಡಬಿಡಂಗಿ ಮನಸಿನ ಎಡವಟ್ಟು ಮುಟ್ಟಾಳ! 

ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣದ 

ಎಂದೂ ಸಿಗದ 

ದೇವರನು ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ 

ಹೂವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಲಿಗೊಡದೆ 

ಹುಚ್ಚು ಆದರ್ಶಕೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಮಾರಿಕೊಂಡ ಮುಟ್ಟಾಳ!

ಯಾವುದೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ 

ಯಾವುದೆ ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದ 

ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಿ 

ಇದ್ದ ಮೂತಿಯ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಂದು 

ಕುಳಿತು ಕೊರಗಿ ಕವಿಯಾಗ ಹೊರಟಿರೊ ಮುಟ್ಟಾಳ!

ಹೇಳೋದು ಒಂದು 

ಮಾಡೋದು ಮತ್ತೊಂದು 

ಸಿದ್ದಾಂತಗಳನೆಲ್ಲ ಬಾಯಲ್ಲೆ ಅಗಿದುಗಿದು 

ಮಲವನೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಯಸಿ ತಿಂದು 

ತನಗೆ ತಾನೇ ಮೋಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಚತುರ ಮುಟ್ಟಾಳ!

ಆ ಕ್ಷಣ ಒಂದು 

ಈ ಕ್ಷಣ ಇನ್ನೊಂದು 

ಆಸೆ ಕುದುರೆಗಳ ಬೆನ್ನೇರಿ ಹೋಗಿ 

ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ ಬಂದು ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದರೂ 

ಬಿಡದೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊರಡುವ ಛಲದಂಕ ಮುಟ್ಟಾಳ!

ಮುಟ್ಟಾಳನೊ ನಾನು ಮುಟ್ಟಾಳ

ಎಡಬಿಡಂಗಿ ಮನಸಿನ ಎಡವಟ್ಟು ಮುಟ್ಟಾಳ! 

ಗೂಡೊಂದ ಕಟ್ಟುವ ಬಾ

ಯಾವ ಅಡೆತಡೆಯ ಸಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ
ಗಾಳಿ ತೂರಿದೆಡೆಗೆ ಹಾರುತಿದ್ದ
ನಿರ್ಮಲ ಆಗಸದ ಒಂಟಿಹಕ್ಕಿ ನಾನು
ಚೈತ್ರಮಾಸದ ನಿನ್ನರಿಕೆಯ ಕೇಳಿಬಂದೆ
ಜೊತೆಗೂಡಿ ಗೂಡೊಂದ ಕಟ್ಟಿ ಆಡುವ ಬಾ!

ಫಲವತ್ತಾದ ನನ್ನೆದೆಯ ತೋಟದಲಿ
ಬಗೆಬಗೆಯ ಹೂವುಗಳ ಬೆಳೆದಿರಿಸಿರುವೆ
ಬಂದು ನಿನ್ನಯ ಸುಂದರ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿ
ನನ್ನಯ ಸ್ವಪ್ನಸ್ವರ್ಗವ ಇಲ್ಲಿಯೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ
ಹೂತೋಟದ ಸಿಹಿಕಂಪನು ಪಸರಿಸು ಬಾ!

ಮೊಗ್ಗೊಂದು ಎದೆಭಾರ ತಗ್ಗಿಸಲು
ಬಾಯಾರಿದ ದುಂಬಿಗೆ ಜೇನೆರೆದಂತೆ
ನನ್ನ ಸಂಗೀತದ ಒಂಟಿತನ ಒಡೆದು
ಕೂಡಿ ಹಾಡಲು ಬಂದ ಗಾಯಕಿ ನೀನು
ನನ್ನ ತಾಳಕೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವರವ ಸೇರಿಸಿ ಹಾಡು ಬಾ!

ನಾ ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನೂ ಅಲ್ಲ
ನೀ ನನ್ನ ಸೇವಕಿಯೂ ಅಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಮುದ್ದಾದ ಮುಗ್ದತೆಯ ಹಾಲಿಗೆ
ನನ್ನ ಹುಚ್ಚಾಟದ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸುರಿದು
ಇಬ್ಬರೂ ಸಮನಾಗಿ ಸವಿದು ಹಿಗ್ಗುವ ಬಾ!

ಕವಿತೆ ಕಟ್ಟುವ ಚಟಕೆ ತಿಳಿಯದೆ ಬಿದ್ದು
ಹೊರಗಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಹಾಗೆ ಬರೆಯುತಿರುವೆ
ಜೊಳ್ಳಾಗಿ ಗೀಚುವುದ ನೀಬಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ
ಎದೆಯೋಳಗಿಳಿದು ಭಾವದೀಪ ಬೆಳಗಿಸಿ
ನನ್ನನೂ ಕವಿಯಾಗಿಸಿ ಸಂಕಲನದ ಮುಖಪುಟವೇರು ಬಾ!