ಅವಸರವೇಕೆ?

ಕೇಳೊ ನನ್ನೆದೆಯ ಸವಾರನೆ

ನಿನ್ನವಳು ಭಾವಗಳೇ ಇಲ್ಲದ 

ಬರಡುಜೀವ ಎಂದು ಹೇಳದಿರು

ಹೇಳಿ ನನ್ನನು ನೋಯಿಸದಿರು 

ನೋಯಿಸಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ನೋವುಂಡು 

ನಿನ್ನನೆ ನೀನು ಶಿಕ್ಷಿಸದಿರು

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಒಂದು ಒಳಪಿಗೊಸ್ಕರ 

ಮಾಡಿರುವ ನನ್ನಲಂಕಾರ ನಿನಗೆ ಕಾಣದೆ? 

ನಾನು ಮುಡಿದ  ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳ 

ಕರೆಯುತಿಲ್ಲವೆ ನಿನ್ನನು ನನ್ನ ಸನಿಹಕೆ?   

ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕಂಗಳ ಈ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ 

ಹೇಳದೆ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ತಳಮಳದ ಕಥೆ? 

ನೀನಪ್ಪಲು ಬಯಸಿ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ 

ಮೈಶಾಖಕೆ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು 

ಬಿಂಕವದು ನನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದು 

ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ದೂರ ತಳ್ಳಿದರೆ 

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪರಿ ತಿಳಿಯದವಳೆನ್ನುವೆ?

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ನಾ ನಿನಗೆ?   

ಮುತ್ತಿಡಲು ಮೈದುಂಬಿ ನೀಬಂದಾಗ 

ನಿನ್ನ ಬಿಸಿಯುಸಿರಿನ ಬಡಿತಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ  

ನನ್ನ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಬೆದರಿ ಬೆವರಿಳಿದು  

ಲಜ್ಜೆಯ ಮೊರೆಹೋಗಿ ಅವಿತರೆ  

ಭಾವಗಳಿಲ್ಲದ ಬೊಂಬೆ ಎನ್ನುವೆ? 

ಹೇಗೆ ಬಿಡಿಸಿ ತಿಳಿಸಲಿ ನಾ ನಿನಗೆ?

ಹೆಣ್ ಮಳೆಯಲೆಂದೂ ನೆನೆಯದ ನಿನಗೆ 

ಹೆಣ್ ಜೀವದ ತಳಮಳ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದೀತು 

ಮಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ಹೆಣ್ಣ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಾಡುವ 

ಕಲೆಯನು ನೀನೆಂದು ಕಲಿಯುವೆಯೊ? 

ಬಿಂಕ ಬಿಗುಮಾನ ವ್ಯಯಾರಗಳಾಡಿಸುವ  

ತುಂಟ ಮಾತಾಡಲೆಂದು ತಿಳಿಯುವೆಯೊ? 

ಒಲವು ಮೂಡಿದ ಮರುದಿನವೆ 

ನನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಣ್ ಭಾವ ಮಂತ್ರಗಳ 

ಅರೆದು ಕುಡಿವ ಅವಸರವೇಕೆ? 

ನಿನಗಿದು ತಿಳಿಯದೆ ಗೆಳೆಯನೆ 

ಮೇರುಕವಿಗಳೆ ಓದಲು ಎಣಗಿದ 

ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಹೆಣ್ಣಿನಂತರಂಗ ಎಂದು?

ಹಾರುತಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗೆ...

ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಎದೆಯ ಗೂಡಿನಿಂದ
ಹಾರುತಿರುವ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಹಕ್ಕಿಯೇ
ನಿನ್ನ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಮೇಲೆ ಹಾರಲಿಲ್ಲಿ
ತಾವು ಸಾಲದೆಂದು ನೀನು ತಿಳಿದೆಯ?

ಅಂದು ಹಾಗೆ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದೆ
ನನ್ನನು ಏನು ಕೇಳದೆ

ಇಂದು ಹೀಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತಿರುವೆ

ಕೇಳಲು ಏನನು ಉಳಿಸದೆ

ಯಾವ ಮೋಹದ ಗೂಡು ಸೆಳೆಯಿತು
ನಿನ್ನ ಮಾಗದ ಮನಸನು?

ಇನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಕಾದು ಎಣೆಯಲಿ  

ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕವಿತೆಯ?

ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ನೆನಪಿನ ದೀಪಗಳ
ನನ್ನಯ ಎದೆಗೂಡಿನ ತುಂಬ ಹಚ್ಚಿದ ಹಕ್ಕಿಯೇ

ಇಂದು ಗೂಡನೆ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿ

ತಿರುಗಿ ಕೂಡ ನೋಡದೆ ಹೊರಟಿರುವೆಯ?

ಅಂದು ನನ್ನ ಗೂಡಿನ ಕರಿನೆರಳಿನ ಮರೆಯಲಿ
ಕಾಣದಾದೆನು ನಿನ್ನಯ ರಂಗುರಂಗಿನ ರೆಕ್ಕೆ
ಇಂದು ನೀನು ದೂರ ಹಾರಿ ಹೋಗುವಾಗ
ಕುಕ್ಕುತಿರುವುವು ನನ್ನ ಕುರುಡು ಕಣ್ಣನು ಅದೇ ರೆಕ್ಕೆ

ಹೇಳಬೇಕಾದ ಭಾವನೆಗಳ ಹೆಕ್ಕಿ ತರುವ ಮೊದಲೆ  

ನನ್ನಿಂದ ಬಹುದೂರ ಹೊರಟು ಹೋಗಿರುವೆಯಾ ಒಲವೆ 

ಮೌನವೀಣೆಯ ಈ ಒಂಟಿರಾಗದ ಸದ್ದನು ಮುರಿದು 

ನಿನ್ನ ಚಿಲಿಪಿಲಿಯ ಕಲರವವ ಮತ್ತೆ ಕೇಳ ಬಯಸಿದೆ ಮನವು  

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಗೂಡು ರವಿಯಿಲ್ಲದ ಬರಿಯೆ ಕರಿಯಾಗಸ
ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕನಸಿನ ಚಿತ್ತಾರಗಳು ಆ ಕತ್ತಲಲೆ ಕರಗಿಹೋಗಿವೆ
ಗೂಡನೆಲ್ಲ ಗುಡಿಸಿ ಸಾರಿಸಿ ಕಾದಿರುವೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳಬಾರದೆ
ನಿದಿರೆ ನೀಗಿದ  ಮೇಲೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಂದೇಳಿಸೊ ರವಿಯಂತೆ?

ನಿಲ್ಲಿಸು ಹೃದಯವೆ ನಿನ್ನ ಕೂಗಾಟವ

ನಿಲ್ಲಿಸು ಹೃದಯವೆ ನಿನ್ನ ಕೂಗಾಟವ

ಆಲಿಸು ಅವಳ ಮೌನದೊಳಗಿನ ನೋವ

ನೀನು ಕೂಗಾಡಿ, ಅವಳು ನರಳಾಡಿ

ಸುರಿಯುತಿರುವಿರೇಕೆ ಕೆಂಡವ ಪ್ರೀತಿಯ ಎದೆಗೂಡಿಗೆ!

ಸದಾ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ನೆಪವ ಹೂಡಿ ಮುನಿದು

ಅವಳ ಕನಿಕರಕೆ ಹಾತೊರೆಯುವ ಮನವು,

ಅವಳೊಳಗೆ ಅರೆಘಳಿಗೆ ತನ್ನನು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ

ಅವಳಿಗೂ ನೋಯಿಸಿ ತನ್ನನು ದಂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತ ಮೂಢ!

ಅವಳನುಮಾನವಲ್ಲ, ನನ್ನೊರಟುತನವಲ್ಲ

ನೋವಿಗೆ ಮೂಲವು ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಅಪೇಕ್ಷೆ

ಸಾಮಾನ್ಯವದುವೆ ಈ ಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ

ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅರಿವ ಪ್ರೌಢತೆಯ ಬೇಡಿದೆ ಬಾಳು!

ಅರ್ಪಿಸು ಪ್ರತಿದಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ನೈವೇದ್ಯ

ಕೇಳಿಸು ಅಂತರಾಳದ ಸರ್ವಭಾವ ಮಂತ್ರ

ಸಲ್ಲಿಸು ನಿನ್ನ ಮುಂಗೋಪದ ಬಲಿಯ ಹರಕೆ

ಮತ್ತೇನನ್ನು ಕೇಳದು ನಾವು ನಂಬಿರುವ ಪ್ರೀತಿದೇವರು!

ಮನ್ವಂತರ

ಒಂದು ಕಳ್ಳ ನೋಟದಲಿ

ಏನೂ ಅರಿಯದ ಈ ಹಳ್ಳಿ ಗಮಾರನ ಕವಿಯಾಗಿಸಿದೆ;

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗುವಿನಲಿ

ನನ್ನೆದೆವೃಕ್ಷದಲಿ ಅಡಗಿಕೂತಿದ್ದ ಭಾವಪಕ್ಷಿಗಳ ಹಾರಿಸಿದೆ;

ಒಂದು ತುಂಟ ಮಾತಿನಲಿ

ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕುಣಿಕೆ ಕಳಚಿ ಕೈಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ಓಡಿಸಿದೆ;

ಒಂದು ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲಿ

ಏನೂ ತಿಳಿಸದೆ ಈ ಎಳೆನಾಸ್ತಿಕನ ಆಸ್ತಿಕನಾಗಿಸಿದೆ;

ಒಂದು ಸಿಹಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಲಿ

ಈ ಭಾವಜೀವಿಯ ಬಾಳನೆಂದೆಂದಿಗೂ ಬೆಳಗಿಸಿಬಿಡು;

ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು

ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು

ನನ್ನವಳೆದೆಗೂಡಿಗೋಡೋಡಿ ಹೋಗು:

ಒಲವಿನ ಬರಿ ಮಾತಲಿ ಮಡಚಿಡಲಾಗದೆ ನರಳಿದ

ನಸು ನಾಚಿಕೆಯ ತಿಳಿನೀರಲಿ ತೇಲಿಬಿಟ್ಟು ಕೊರಗಿದ

ನನ್ನ ಗಂಡುಬುದ್ಧಿಯ ಗುಟ್ಟನ್ನೆಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ರಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಬಾ!

 ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು!

ನನ್ನವಳ ಕಣ್ತುಂಬ ಕಂಡಾಗ ನನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ

ಕ್ಷಣವೆ ಮೀನಾದ ಮನಸಿನ ತುಂಟಾಟದಾರಂಭ

ಜಿಗಿದು ಅವಳೊಡಲ ಜೇನ್ಗಡಲಿಗೆ ಹಾರಿ

ಗಾಳಿಗೆ ಲೋಕದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳ ತೂರಿ

ಈಜಿದ ರಸಕ್ಷಣದ ಮಧುರಾನುಭವವ ಅವಳಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಬಾ!

  ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು!

ನನ್ನ ಬಿಗಿಯಪ್ಪುಗೆಯ ಬಂಧನದಲಿ ಬೆಂದು

ಪ್ರಥಮಚುಂಬನದ ಮಹಾಮತ್ತಿನಲಿ ಮಿಂದು

ಅವಳು ಮೈಮನ ಮರೆತು ಕರಗುತಿರುವಾಗ,

ಅವಳ ಹೂಮೈಗಂಟಿದೆನ್ನ ತುಂಟ ಕರಗಳು,

ಹಿಡಿದಾಡಿದ ಎಸಳುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನೊಮ್ಮೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬಾ!

             ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು!

ನಾ ಮಲಗಿದರೂ ಮಲಗದ ಮನಸು ಅಲೆಮಾರಿ

ರೂಢಿಯಂತೆ ಕನಸಿನ ಮಾಯಾಲೋಕಕೆ ಹಾರಿ

ಅವಳೊಡನೆ ನಟಿಸುವ ಸ್ವಪ್ನಮಂಟಪದಲಿ,

ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಜರುಗುವ ಶೃಂಗಾರಲೀಲೆ ಪ್ರಸಂಗದ,

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯವ ಭಾವಾಭಿನಯ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ ಬಾ!

              ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು!

ಅವಳ ವಿರಹದುರಿಗೆ ಜೇನ್ ತುಪ್ಪವ ಕುಡಿಸಿ

ತಿದ್ದಿರದ ಪ್ರಣಯದಾಹವ ಹದವಾಗಿ ಕುದಿಸಿ

ಹೆಣ್ ಸಹಜ ಲಜ್ಜೆಬಲೆಯಿಂದ ಮೆದುವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ

ಈ ತಂಪಾದ ಬೆಳದಿಂಗಳಿರುಳ ಬೃಂದಾವನಕೆ,

ಬಿಂಕದಿ ಸಿಂಗರಿಸಿದೆನ್ನ ಮೈಡೊಂಕಿನ ವಯ್ಯಾರಿಯ ಕರೆದು ತಾ!

      ಹೋಗು ಕವಿತೆಯೆ ಹೋಗು!

   ನನ್ನವಳೆದೆಗೂಡಿಗೋಡೋಡಿ ಹೋಗು!

ಪ್ರತೀಕ್ಷೆ

ಒಲಮೆಯ ಒಡಯನೆ ಒಲಿದು ನೋಡು ಒಮ್ಮೆ ನೀನೆನಗೆ

ಒಡನೆಯೇ ನನ್ನನ್ನೇ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿಸುವೆ ನಾನಿನಗೆ 

ಪ್ರತಿದಿನ ಕವಿಕಲ್ಪನೆಯಲೆ ಕೆತ್ತಿದ ರೂಪದ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದ್ದು

ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತೆ ಬಂದು ಎದೆಗೂಡೊಳಗೆ ನೆಲೆಸು ಬಾರೊ

ಕನಸಿನ ಮೋಡಗಳ ಹೊತ್ತು ಇನ್ನೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಏಕೆ ನಿಂತಿರುವೆ

ನಿನ್ನೊಲವ ಮಳೆಗೆಂದೇ ಕಾದಿರುವೆನಗೆ ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಯಿಸುವೆ

ನನ್ನೆದೆಯ ಬರಿದಾದ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯಕೊಳವ ಒಮ್ಮೆ ಭರಿಸಿ

ಬಾಳಬನದಿ ಹಸಿರ ಚಿಗುರಿಸಲು ಜೀವಜಲ ಸುರಿಸು ಬಾರೊ

ಬೇಕಿದೆ ಪ್ರಥಮ ಚುಂಬನಾತಿಥ್ಯದೊಡನೆ ಗಡ್ಡದ ಕಚಗುಳಿ

ಜೊತೆಗೆ ಚಳಿಯ ನೆಪಹೂಡಿ ಬಂಧಿಸುವ ಆ ಹುಸಿ ಕಳಕಳಿ

ಎಲ್ಲಾ ತಾಪತ್ರಯ ಮರೆತು ಮಲಗಿ ನಿನ್ನೆದೆಬಡಿತ ಆಲಿಸೊ ಕನಸ

ಯಾವ ತಕರಾರು ಮಾಡದೆ ಈಗಲೆ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸು ಬಾರೊ

ನೂರೆಂಟು ತುಂಟಾಟಗಳ ಆಡಿ ಬೇಕಂತಲೆ ತುಸು ರೇಗಿಸಿ

ಹದಿನೆಂಟು ಬೇಸಿಗೆಗಳ ಬೇಗೆಯ ನಾನಿಂತಲ್ಲೆ ಅಸು ನೀಗಿಸಿ

ನನ್ನ ಮನದೆಲ್ಲಾ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿರುವ

ಎಲ್ಲ ಭಾವಗೀತೆಗಳಿಗಿಂದು ಜೀವರಾಗ ನೀಡಿ ನುಡಿಸು ಬಾರೊ

ಸಂಜೆಹೊತ್ತಲಿ ಸುರಿಯುವ ಸೋನೆ ಮಳೆಯಲಿ ಮಿಂದು

ಕಾಡುಹಾದಿಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ನಡೆದು ಬಂದು

ಯಾರದು ಕ್ಯಾತೆ ಇರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಕ್ಯಾಮೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತು

ಎಂದೂ ಮರೆಯದಂಥ ಪದವ ಕಟ್ಟಿ ಮೈಮರೆತು ಹಾಡುವ ಬಾರೊ

ಹೇಳಲೇಬೇಡ ಗೆಳತಿ

ನೀನೆಂದೂ ಹೇಳಲೆಬೇಡ ಗೆಳತಿ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರ
ಯಾವ ಪದಬಂಧದ ಹಂಗಿಗೂ ಎಟುಕದ ಚೆಲುವು ನಿನ್ನದು!
ನಾನೆಂದೂ ಕೇಳುವುದೆ ಇಲ್ಲ ಒಡತಿ, ನಿನ್ನ ಕುಲ
ಯಾವ ಕುಲಕರ್ತೃವಿನ ನಿಲುವಿಗೂ ನಿಲುಕದ ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮದು!

ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಾಪರದ ಹಾದಿ ಅರಿತು ಆಗಬೇಕಾಗಿರುವುದೆನಿಲ್ಲ

ಈ ಗೌಡಶಕದಿ ಎಂದೆಂದೂ ಹೂವಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಪಯಣ!

ನಿನ್ನ ಊರುಕೇರಿಯ ಕಥೆ ಕೇಳದೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೆನಿಲ್ಲ

ಮುಂದೆ ನೀನೆಂದೆಂದು ನನ್ನೆದೆಯಂತಃಪುರದ ಖಾಯಂನಿವಾಸಿ!

ನಾ ಮೀಟಿದ ಭಾವಕೆ, ನೀ ಹಾಡದಿದ್ದರೂ ಬಯಕೆಗೀತೆ

ನಾ ಬಿಡದೆ ಆಲಿಸಬಲ್ಲೆ ನಿನ್ನೆದೆಬಡಿತದ ನಾದಸುಧೆಯೊಳಗೆ!

ನಾ ನುಡಿಸಿದ ತಾಳಕೆ, ನೀ ಕುಣಿಯದಿದ್ದರೂ ಲಜ್ಜೆಕುಣಿತ

ನಾ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕಾಣಬಲ್ಲೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಸ್ಫುಟಸಂಚಿನೊಳಗೆ!

ಕಣ್ ಮುಚ್ಚಿದ ಕತ್ತಲಲ್ಲೂ ಮಿಂಚಂತೆ ನೀನೆ ಕಾಡುವಾಗ

ದರುಶನಕೆ ಯಾಕೆ ನೀಡಲಿ ಅಂತೆಕಂತೆಯ ಕಪ್ಪಕಾಣಿಕೆ?

ಇರುವ ನಿಜಜನುಮದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮುಗಿಸದೆ

ಏಳೇಳು ಜನುಮಕ್ಕೂ ಕರುಣಿಸಲು ದೇವರಿಗೇಕೆ ಬಿಸಿಬೇಡಿಕೆ?

ದೃಷ್ಟಿಬಾಣಗಳ ಸುರಿಮಳೆಗೈದು ಕಾಡಬೇಡವೆ ಕನ್ನಿಕೆಯೇ  

ಮೊದಲ ಬಾಣಕೆ ಖುದ್ದಾಗಿ ಖುಷಿಯಿಂದಲೆ ಶರಣಾಗಿರುವೆ!

ನಿನ್ನ ನಾಜೂಕಿನ ನೀಳ ತೋಳ್ಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿ

ನಿನ್ನೆದೆಗೂಡಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕು, ಹಾಯಾಗಿ ಸೆರೆಯಾಳಾಗಿರುವೆ!

ಪ್ರೀತಿಯಾರಾಧಕ

ಸೌಂದರ್ಯವೆ ಜಗಕೆ ಮೂಲದೇವರೆಂದರೆ

ನಿನಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ದೇವತೆ ಎನಗಿಲ್ಲ;

ಧ್ಯಾನವೊಂದೆ ಜೀವಕೆ ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ

ನನ್ನನ್ನ ಮೀರಿಸುವ ಯೋಗಿಯ ಕಂಡಿಲ್ಲ;

ಒಂಟಿಬಾಳಿನ ಬವಣೆ ನೀಗಲು ವರವಾಗಿ ನೀ ಬಂದು

ಬ್ರಹ್ಮ ನನ್ನೊಳಗವತರಿಸುವರೆಗೂ ಬಿಡದೆ ಮುದ್ದಾಡು;

ನಾನಟ್ಟಿಟ್ಟ ರಸದೆಡೆಯ ನೈವೇದ್ಯವ ನೀ ಸವಿದು

ಹಸಿದ ಭಕ್ತನ ಬಯಕೆಗಳ ಉಪವಾಸಕೆ ಅಂತ್ಯಹಾಡು;

ಸರಸದಲಿ ಬೆಂದು, ರಸಸಮಾಧಿಯಲಿ ಮಿಂದು

ಹರಯವೆಂಬ ಹರಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಹಾಡೊ ದಾಸನಿವ;

ಮುತ್ತಿನಲಿ ಸಿಂಗರಿಸಿ, ಲಾವಣ್ಯಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಿ

ಪ್ರಣಯಾಭಿಷೇಕದ ಅರ್ಚನೆಮಾಡೊ ಶರಣನಿವ;

ಕಾಮಕಮ್ಮಟದಿ ನನ್ನ ಕಸರತ್ತಿನ ಕುಶಲತೆಗೆ ಕರಗಿ

ಆ ರಮಿಸುವ ಪರಿಯ ಪರಿಧಿಗೆ ಬೆಕ್ಕಸ ಬೆರಗಾಗಿ

ನೀ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕರುಣಿಸಿದ ಕಾಮೇಶ್ವರಜ್ಯೋತಿಯ

ಆರದ ಹಾಗೆ ಸದಾಕಾಪಾಡೊ ಕರ್ಮಯೋಗಿಯಿವ;

ಗತವೈಭವವ ಪುನರ್ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪಿಸಬಾರದೆ?

ದುಗುಡದ ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು ಮನವ ಕವಿದಿರಲು

ಕಣ್ಣೀರಮಳೆ ಸುರಿಸಿ ಕರಗಿಸಬಾರದೆ?

ನೋವಿನ ಧಗೆಯಲಿ ಮೊಗವು ಬಳಲಿರಲು

ನಗೆಯಮೃತ ಬಡಿಸಿ ಅರಳಿಸಬಾರದೆ?

ಮೇಘಗಳ ಮರೆಯಲಿ ಚಂದಿರ ಚಣಕಾಲ ಮಾಯವಾದರೆ

ತನ್ನನಿನ್ನೆಂದೂ ಬೆಳಗಿಸನೆಂದು ಇಳೆಯು ಅಳುವುದೆ?

ಎಳೆಬಳ್ಳಿಯೊಂದು ಬಲಿತ ಗಿಡವನ್ನಾಶ್ರಯಿಸಿ ಮೇಲೇರಿದರೆ

ತನ್ನದ್ಯಾವ ಆಸರೆಯೂ ಬೇಕಿಲ್ಲವೆಂದು ಬೇರು ಬೆದರುವುದೆ?

ನವರಂಗಗಳನ್ನು ಬೆಳಕು ತನ್ನೊಳಗವಿಚಿಟ್ಟು ಮೆರೆದರೂ

ತುಂತುರುಹನಿಗಳು ಬೇಕಲ್ಲವೆ ತೋರಲು ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು?

ಬಾಳವ್ಯೂಹದ ಪಥವ ಭೇದಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಾ ಸಾಗುತಿದ್ದರೂ

ನಿನ್ನೋಲಿಮೆಯ ಬೆಳಕು ಬೇಕಲ್ಲವೆ ಕಾಣಲು ತೋರ್ಗಲ್ಲು?

ಸರಸದ ಸಿಹಿಬೆಲ್ಲ ಸವಿಯುವ ಹಂಬಲದಿ ಹಸಿದು ಬಂದರೆ

ವಿರಸದ ಕರಿಗಲ್ಲ ಎಡೆಯಿಟ್ಟು ಹಸಿದೆದೆಯನೇಕೆ ಕಾಡುವೆ?

ನಿನ್ನೋಲಿಮೆಮರದ ನೆರಳ ಬಯಸಿ ಬಸವಳಿದು ಬಂದರೆ

ನಲಿವಿನೆಲೆಗಳಿರದ ಬೋಳ್ಮರವಾಗಿ ಒಣಮನವನೇಕೆ ಸುಡುವೆ?

ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ದುಮ್ಮಾನಗಳ ಗಂಟುಮೂಟೆಯ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ

ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಬಳಿಬಂದು ಲತೆಯಂತೆ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ, ಬೆರೆಯಬಾರದೆ?

ನೀನೆ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಬೇಸರದ ಬೇಲಿಯ ಬುಡಕಡಿದುರುಳಿಸಿ

ಹಾರಿ ಬಂದು ಸೊಂಪಾದ ಎದೆಯೊಲವ ಹಸಿರ ಮೇಯಬಾರದೆ?

ಮಾತುಮಾತಿಗೂ ಮುತ್ತಿನ ಮುತ್ತಿಗೆಯಿಡುತಿದ್ದ ಆ ಗತವೈಭವವ

ಶಂಕೆಸಂಕೋಲೆಯ ಅಂಕೆಮುರಿದು ಪುನರ್ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪಿಸಬಾರದೆ?

ನಿನಗೆಂದೇ ಮುಡಿಪಿರುವ ನನ್ನೆದೆಯಂತಃಪುರದ ಪೀಠವಾಕ್ರಮಿಸಲು

ಪ್ರೇಮರಥಕೆ ನಚ್ಚಿಕೆಯೆಂಬಶ್ವವವನೂಡಿ ಪ್ರಣಯದಾಳಿಗೈಯ್ಯಬಾರದೆ?

ಬಾ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಬಾ

ಮನದಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ರಂಗವಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿ
ಹೃದಯಂತರಾಳದ ತಲೆಬಾಗಿಲನು ತೆರೆದು
ಬಾಯ್ತುಂಬ ನುಡಿಮುತ್ತಿನ ಹಬ್ಬದಡಿಗೆ ಮಾಡಿ
ಕಣ್ತುಂಬ ಕಾತುರದ ತಳಿರುತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ
ಒಲವಿನಾಗಮನದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಎದುರುನೋಡುತ್ತ
ಕಾದಿರುವ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಮಂದಿರದ ಆತಿಥ್ಯಕೆ ಬಾ
ಪ್ರೀತಿಯೇ...
ಮಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪೂಜಾರಿಯ ನೈವೇದ್ಯಕೆ ಬಾ

ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಹಾಡಲು ಹರುಷದ ಹುರುಪು ತುಂಬುವ
ವಸಂತ ಋತುವಾಗಿ ಬಾ
ಇರುಳ ಕೋಣೆಯಲಿ ಕತ್ತಲ ನುಂಗಿ ಬೆಳಕ ಹರಿಸುವ
ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆಯಾಗಿ ಬಾ
ಮೂಲೆಯಲಿ ಹಚ್ಚಿದರೂ ನಿವಾಸದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಹರಡುವ
ದೂಪದ ಸುಗಂಧವಾಗಿ ಬಾ
ರವಿಯಂತೆ ಬೇಯಿಸದೆ, ದೀಪದಂತೆ ದಹಿಸದೆ, ತಣ್ಣನೆ ಬೆಳಗುವ
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದಿರನಾಗಿ ಬಾ

ಗಾಢ ನಿದಿರೆಯಲಿ ಕರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸುಳಿಯುವ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ
ಕನಸ ಕಾರಂಜಿಯಾಗಿ ಬಾ
ಸಂಕಲನದ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ
ಕಾವ್ಯ ಸಿಂಚನವಾಗಿ ಬಾ
ಕವಿಮನದಲಿ ಹಠಾತ್ ಗೋಚರಿಸುವ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ
ಭಾವ ಚಿಲುಮೆಯಾಗಿ ಬಾ
ಅಂತರಂಗವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೋಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಈ ಕವಿತೆಗೆ ಮಾಧುರ್ಯಭರಿತ
ಸಂಗೀತ ಲಹರಿಯಾಗಿ ಬಾ

ಅಂತರಾಳದಲಿ ಅಡಗಿರುವ ತುಂಟ ಆಸೆಯ ಹೊರಗೆಳೆಯಲು

ತುಸು ಧ್ಯೆರ್ಯವಾಗಿ ಬಾ

ಹಸಿಗೋಪದಲಿ ಅಳುವ ಗೆಳತಿಯ ಮುದ್ದು ಮೊಗವರಳಿಸಲು
ಹುಸಿ ನೆವವಾಗಿ ಬಾ
ಬಳಲಿರುವ ಗೆಳತಿ ಬಳಿಬಂದು ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಬಂದಿಸಿರಲು
ಮೌನದ ಹಾಡಾಗಿ ಬಾ
ಗೆಳತಿಯ ವಿರಹದ ಕಡುಗತ್ತಲೆ ಕವಿಮನವನು ಕವಿದಿರಲು
ನೆನಪಿನ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಾಗಿ ಬಾ

ಇಳೆಯ ತಣಿಸಲು ನೋವು ನೀಡದೆ ಇಳಿದು ಬರುವ
ಸೋನೆ ಮಳೆಯಾಗಿ ಬಾ
ಬೆವರು ಬಸಿದು ತೋಡಿದ ಬಾವಿಯ ತಳದಲಿ ಚಿಮ್ಮುವ
ಒರತೆ ಜಲವಾಗಿ ಬಾ
ಪ್ರತಿರಾತ್ರಿ ಕಂಡ ಸವಿಗನಸುಗಳ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನನಸಾಗಿಸುವ
ಜಾದುಗಾರನ ದಂಡವಾಗಿ ಬಾ
ಒಂದಕ್ಕೆ ಒಂದನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದರೆ ಮೂರೆಂದು ನಿರೂಪಿಸುವ
ಶುಭ ಸಂಕಲನವಾಗಿ ಬಾ

[ಈ ಗದ್ದಲದ ಚೌಕಟ್ಟು ಬಿ ಆರ್ ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ರಾವ್ ರವರ "ಬಾ ಮಳೆಯೇ ಬಾ" ಎಂಬ ಸುಂದರ ಕವನದಿಂದ ಪ್ರೆರಿತಗೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಓದಿ]

ಪ್ರೇಮೋದಯ

ಎದೆಬಡಿತದ ಗತಿಯೇಕೋ ಇಂದು ಮಿತಿಮೀರುತಿದೆ

ಬರಡು ಬಾಳಲಿ ಒಲವಿನ ಸುರಿಮಳೆಯಾಗುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗೊ?

ಇಷ್ಟು ದಿವಸ ಮಾಡಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಜಪತಪಗಳ ಮೋಡಿಗೆ

ಮನಸೋತ ಮನದ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಗಮನದ ದಿಕ್ಸೂಚನೆಗೊ?
ನೂರಾರು ಗುರುಗಳಿಂದ ಕಲಿತ ನಾಲ್ಕಾರು ಪದಗಳು ನಿನ್ನ ಕಂಡೊಡನೆ
ಭಾವ ಹೊತ್ತು, ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತು, ಕಟ್ಟುವ ಗೀತಗರ್ಭದ ಶುಭಸೂಚನೆಗೊ?

ತನುವಿಗೆ ವಯ್ಯಾರದ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು, ಎದೆಗೆ ಒಲವಾಭರಣ ತೊಟ್ಟು,
ಮೋರೆಗೆ ಲಜ್ಜೆಯಲಂಕಾರ ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿರಾತ್ರಿ ಕನಸಲಿ ಕಾಡುವ ಕನ್ನಿಕೆಯೇ
ಸ್ವಪ್ನಮೇಘಮಾಲೆ ಹಿಡಿದು ಕಾದಿರುವೆ, ಸುರಿಸಲು ಒಲವಿನ ಜಡಿಮಳೆ
ತಣಿಯಲು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊ, ಅನುರಾಗದ ಬೊಗಸೆಯೊಡ್ಡಿ;

ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಸಾಕು ಮುಟ್ಟಾಗದ ತುಂಬು ಮೊಗ್ಗು ನೀನು; 

ಮುಟ್ಟದಯೆ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಬಲ್ಲ ತುಂಟ ದುಂಬಿ ನಾನು; 

ನಡೆಯುತಿರೆ ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ, ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿನಲಿ
ಪಿಸುಮಾತಿನ ಸುಳಿವು ನೀಡಿ ಸೆಳೆಯುತಿರುವೆ ಸನಿಹಕೆ;
ನಿನ್ನ ನಡುವೇರಿ ಕುಳಿತಿದೆ ಈ ನನ್ನ ಕೈ ಕೇಳದೆ ಯಾರ ಮಾತು
ಕೇಳದೇನೆ ಹಾಕಿರುವೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಸಹಿ, ನೀನೂ ಹುಸಿಗೋಪದಲಿ;
ಸಂಜೆ ತಂಗಾಳಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ನಿನ್ನಯ ನೀಳ ಕೇಶರಾಶಿ
ನನ್ನಯ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಚುಂಬಿಸಿ, ಕಂಪಿನ ಮತ್ತೇರಿಸಿ, ಮಾತನ್ನೆ ಮರೆಸಿದೆ;

ಕುಳಿತಿರೆ ನಿನ್ನ ಸನಿಹದಲಿ, ಸಾಗರದ ತೀರದಲಿ
ಬಾರದು ಎಂದೂ ಅಭಾವ ಈ ಕವಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇವಿಗೆ

ತೀರದು ಮೂಕಮನಗಳ ನಯನ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ದಾಹ;

ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮೋದಯವ ಕಂಡ ಆ ದಿನಕರನು  

ಕರುಬಿ ಕಿಚ್ಚಿನ ಕೆಂಡ ಕಾರಿ ಮುಗಿಲನೆ ಕೆಂಪೇರಿಸುತಿಹನು

ಜೋರಾಗಿ ಜಾರುತಿಹನು ಮುಳುಗಿ ಮರೆಯಾಗಲು;

ನಿನಗ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಾತುರ?

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕವಿಯ ಅಣಕಿಸುತಿದೆ 

ನಿನ್ನಯ ಚಂಗಲು ನೋಟದ ಮೂಕ ಮಾತು

ನನ್ನೊಳಗಿನ ರಸಿಕನ ಕಿಚಾಯಿಸುತಿದೆ 

ನಿನ್ನಯ ನವಯೌವನದಿ ತುಂಬಿದೆದೆಯ ಸಿರಿ 

ನನ್ನೊಳಗಿನ ದುಂಬಿಯ ಕೆಣಕುತಿದೆ 

ನಿನ್ನಯ ಅಧರದ ಮಧುಮತ್ತ ಮಕರಂದ

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕಾಮಾಸುರನಿಗೆ ರಸದೆಡೆಯಾಗಲು 

ನಿನಗ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಾತುರ

ವಿರಹದ ಬೇಸಿಗೆಯಲಿ ಬೆಂದು ಬೆಂಡಾದ ಬೆತ್ತಲೆ ಭೂಮಿಯಂತೆ

ತಣಿಯಲು ಕಾದಿರುವೆಯ ನನ್ನಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಗಾಗಿ

ಒಂಟಿತನದ ಕೆಸರಲೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ತಾವರೆ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ

ಅರಳಲು ಕಾದಿರುವೆಯ ಈ ರವಿಯ ಬಾಹು ಬಂಧನದ ಕಾವಿಗಾಗಿ

ಶೃಂಗಾರದ ಸಕಲ ರಾಗಗಳ ತನ್ನೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಕೊಳಲಿನಂತೆ

ನುಡಿಯಲು ಕಾದಿರುವೆಯ ಈ ಮಾಂತ್ರಿಕನ ಅನುರಾಗದ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ

ಬಯಕೆಗಳ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದು ಫಸಲು ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಹೊಲದಂತೆ

ಅರ್ಪಿಸಲು ಕಾದಿರುವೆಯ ಈ ರೈತನ ಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲದ ಹಿಗ್ಗಿಗಾಗಿ

ಕುಡಿಸದೆ ಮತ್ತೇರಿಸುವ ಗಮ್ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮೈಮಾಟಕ್ಕಿದೆ

ಕೂತಲ್ಲೆ ಸೆಳೆಯುವ ಕಿಮ್ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟಕ್ಕಿದೆ

ಮುಟ್ಟದೆ ಮುದ್ದಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ನಿನ್ನ ಒಡನಾಟಕ್ಕಿದೆ

ಬಲೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬಂಧಿಸುವ ಮಸಲತ್ತು ನಿನ್ನ ಮನದ ತೊಳಲಾಟಕ್ಕಿದೆ

ಬಿಂಕದ ಭಂಗಿಗಳಿಂದಲೇ ನನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಭಂಗ ತರುತ್ತಿರುವೆ 

ವಯ್ಯಾರದ ನಡಿಗೆಯ ಹಾವ ಭಾವಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಂಗ ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ

ನಿನ್ನೆದೆ ಕೆರೆಯ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ನಯನಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಡಿ ಹರಿಸುತ್ತಿರುವೆ 

ನನ್ನಯ ಪ್ರಾಯ ನೆಟ್ಟಗೆ ಬಲಿಯುವ ಮುಂಚೇನೆ ಪ್ರಣಯಕ್ಕೆ ಬಲಿ ತರವೆ

ಎಲ್ಲದನ್ನು ಪೂರ್ವ ಪರಿಣಿತಿ ಪಡೆದೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ

ತಗ್ಗಿರುವಡೆಗೆ ನೀರು ಹರಿಯುವುದು ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ 

ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಕಲಿತು ಅರಿತು ಮಾಡಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ

ಕಾಯಕವೆ ಕೈಲಾಸ ಎಂದು ದುಡಿವುದು ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ನಿಯಮ

ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸೋಲು ಗೆಲುವುಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ

ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕಿಂತ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದು ಜನರ ನಿಯಮ 

ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಲಾಭ ನಷ್ಟದ ತೂಕ ಹಾಕಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ

ಮಾಡುವ ಕರ್ಮದಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿರಬೇಕೆಂಬುದು ನಿನ್ನಯ ನಿಯಮ 

ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸರಿ ತಪ್ಪಿನ ಅಳತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ

ನಿರ್ಧಾರ ಅವರವರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆಂಬುದು ನನ್ನಯ ನಿಯಮ 

ಆದರೂ ಏಕೋ ಕಾಣೆ ಹೆದರಿಕೆ ಶುರು ಮಾಡಲು ಬಾಳ ಈ ಹೊಸ ಆಯಾಮ 

ಹೋಗಿ ಬಾ ಗೆಳತಿ

ಸಂಧರ್ಬ : SFO Airport ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ  ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನ ಎಲ್ಲಿಗೋ (ತವರಿಗೆ?) ಕಳಿಸಲು ಬಂದು ವಿದಾಯ ಹೇಳುತಿದ್ದಾಗ...  ನಾನು ಕಂಡ ಆ ಜೋಡಿಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಣ್ಣಿನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಿಂದ ಈ ಕವಿತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಮಹಾಸಾಗರದ ನಡುವೆ 

ಅಗಲಿಕೆಯ ಮರುಭೂಮಿ ಕಂಡ 

ಹೃದಯ ಹೆದರಿ ನಡುಗುತಿದೆ

ವಿರಹದ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಭಯದಲಿ

ಮನವು ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಓಡುತಿದೆ

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಈ ಬಾಳಿನ ಪಯಣ

ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗದು

ಬಾ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೋ, ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ

ಈ ದೇಹದಿಂದ ಚೇತನ ಜಾರುವ ಮುನ್ನ

ತುಟಿಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಮುತ್ತಿಡು, ತೆರಳುವ ಮುನ್ನ

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹದ ಚಿಲುಮೆ ಬತ್ತುವ ಮುನ್ನ

ಪ್ರೀತಿಯ ಎರಡು ಮಾತಾಡು, ಅಗಲುವ ಮುನ್ನ

ನನ್ನ ಒಲವಿನ ಸ್ವರಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಚೂರಾಗುವ ಮುನ್ನ

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು, ರೆಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲದ ಹಕ್ಕಿ,

ಹೂಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ತೋಟದ ದುಂಬಿ

ಉಸಿರೇ ಬಾರದು ಹೇಳಲು,
ಹೋಗಿ ಬಾ ಗೆಳತಿ ಎಂದೂ 

ಆದರೂ ಹೇಳದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ 

ಬೇಗ ಮರಳಿ ಬಾ ಗೆಳತಿ,
ಕಾಯುವೆ ಒಂದೇ ಉಸಿರಲಿ
ನೀರಿಗಾಗಿ ಒದ್ದಾಡುವ ಮೀನಾಗಿ

ನಾನ್ಯಾಕೆ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋದೆ?

ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗದಲಿ ಕೂಡಿ
ಸಕಲ ವಿದ್ಯಾ ಪರಿಣಿತನೆಂದು ಚೋಡಿ
ಮೂರು ಲೋಕದ ಅಧಿನಾಯಕನಂತಿದ್ದ ನನಗೆ,
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯವ
ನನಗರಿಯದೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿ
ಹೃದಯದ ಚೋರನೆಂಬ ಅಪವಾದ ಹೊರಿಸಿ
ಸೆರೆಯಾಳು ಮಾಡಿ,
ಹೃದಯದ ಕೊಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ
ಘೋರ ಒಂಟಿತನದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ
ಕರುಣೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಯೆ ನೀನು

ಹೊಟ್ಟೆ ಭಿರಿಯುವವರೆಗೆ ಮುದ್ದೆ ತಿಂದು
ಗೊರಕೆ ಬರುವ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ
ಕುಂಬಕರ್ಣನಂತಿದ್ದ ನನಗೀಗ
ನಿದ್ದೆ ಮುದ್ದೆ ಬಲು ದೂರ
ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಆಕಾಶ ನೋಡುವ ಹುಡುಗಾಟ
ಒಲವಿನ ಸಂದೇಶಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾದಾಟ
ಮನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಆಸೆಗಳ ಕಚ್ಚಾಟ
ಹಾಳು ಪ್ರೇಮ ಗೀತೆಗಳ ಗೀಚಾಟ
ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನಗುವ ಹುಚ್ಚಾಟ
ನಿದಿರೆ ಹಸಿವಿಗೆ ಲಂಚ ಕೊಟ್ಟು
ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು
ಹಿತವಾದ ನೋವು ಕೊಟ್ಟ ಮಾಯಗಾತಿ ನೀನು

ನೂರಾರು ಭಾರಿ ಕೇಳಿ,
ಎಂದೋ ಮರೆತು ಹೋದ
ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರ ಗೀತೆಗಳು,
ಇಂದೇಕೋ ಮನ ಕಲಕುತ್ತಿವೆ
ಹಳೆ ರಾಗಗಳು ಹೊಸ ಮಾಧುರ್ಯದೊಂದಿಗೆ
ಹಳೆ ಸಾಲುಗಳು ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ
ಹಳೆ ದೃಶ್ಯಗಳು ಹೊಸ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ
ನೇರವಾಗಿ ಹೃದಯದ ಗರ್ಭಗುಡಿ ತಲುಪಿ
ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಾಮೋಹವ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿವೆ
ಈ ಹಳೆ ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕತ್ಸೆ ಮಾಡಿ
ಹೊಸ ಭಾವಗಳನ್ನು ತುರುಕಿದ ವ್ಯೆದ್ಯೇ ನೀನು

ನಾನೊಬ್ಬ ನಿರಪರಾಧಿ ಗೆಳತಿ

ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಕಣಿವೆಯ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ

ಧರೆಯನ್ನೇ ಮಧು ಮಂಚ ಮಾಡಿ

ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ

ನೀಲಿ ಮುಗಿಲಿನ ಚಾದರದಡಿ

ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ

ಸೋಲು ಗೆಲುವುಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದ್ದೆ ಆಡುತಿರುವ

ಆಟ ಇದು, ಪ್ರಣಯದೂಟ ಇದು.

ಸಿರಿಗಂಧ ಮರಗಳ ಸುಗಂಧ

ಗಾಳಿ, ಜಲಪಾತ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಜುಗಲ್ಬಂದಿ ಸಂಗೀತ

ಚಂದಿರನ ಬೆಳಕು, ಮರಗಳ ನೆರಳ್ಗತ್ತಲಿನ ಚಿತ್ತಾರ

ಬೆಂಕಿ ಹುಳಗಳ ದೀಪಾಲಂಕಾರಗಳ

ನಡುವೆ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತಿರುವ

ಆಟ ಇದು, ರಸ ಕ್ರೀಡೆ ಇದು.

ಮರಗಳು ಬೀಸುತ್ತಿವೆ ಚಾಮರ ದಣಿವಾರಿಸಲು

ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳು ಬೆರೆಯುತ್ತಿವೆ ಬಿಸಿ ಬೆವರಿನೊಂದಿಗೆ

ತನ್ನ ಮುದ್ದು ಮಗ ನೋಡಿ ಹಾಳಾಗಬಾರದೆಂದು,
ಕರಿಮೋಡಗಳ ಪರದೆಯಿಂದ

ಮರೆ ಮಾಡುತಿದ್ದಾಳೆ ಚಂದಿರನ ಅಮ್ಮ

ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತೆಯ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ

ಯಾವುದೆ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ

ಆಟ ಇದು, ಕಾಮಣ್ಣ ಆಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಡಿದಾಟ ಇದು.

ನಮ್ಮ ಯೋಗಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕದ್ದು ನೋಡಿದ

ನವಿಲೊಂದು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗೊಂಡು

ಕುಣಿದು, ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ ತನ್ನ ನಲ್ಲೆಯನ್ನು

ನಾಚಿದ ಮೊಲವೊಂದು ಓಡುತಿದೆ

ಜೀವನದಲಿ ಬೇಸತ್ತ ಒಂದು ಇರುವೆ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು

ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿನಡಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತಿದೆ

ಸೋಲು ಗೆಲುವುಗಳಿಲ್ಲದ ಈ ಆಟಕ್ಕೆ ತೀರ್ಪುಗಾರನಾದ

ಗೂಬೆಯೊಂದು ಎವೆಯಿಕ್ಕದೆ ನೋಡುತ್ತಿದೆ

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದರೂ, ಲೋಕದ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತಿರುವ

ಆಟ ಇದು, ರಸಿಕರ ಶೃಂಗಾರದಾಟ ಇದು.

ಗೆಳತಿ, ನಿದ್ದೆಯಲಿ ನಾನು ಲೀನವಾಗಿರುವಾಗ

ನಿದಿರಾ ದೇವತೆಯ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ

ನನ್ನ ಅವತಾರ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿ

ರಸಿಕ ಕನಸು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತಿರುವ

ಆಟ ಇದು, ಕನಸಿನ ಆಟ ಇದು.

ನಾನೊಬ್ಬ ನಿರಪರಾಧಿ ಗೆಳತಿ

ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಕನಸಿಗೊಪ್ಪಿಸಿ

ಅಶರೀರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ

ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕ ನಾನು

ಆದರೆ ದಯಮಾಡಿ ತಿಳಿಸು ಗೆಳತಿ

ನಿನ್ನ ಸಹಕಾರ ಕನಸಿನಲಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ?

ಹೊಸ ಕವಿತೆಯ ಪರಿಚಯ

ನಿನ್ನಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಸಾಬರಿಯೆ
ನನ್ನಯ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯದ ಕಸುಬು
ನಿನ್ನಯ ಒಲವಿನ ಭಿಕ್ಷೆಯೆ
ನನ್ನಯ ಜೀತದ ಕೂಲಿ
ನಿನ್ನಯ ಅನುರಾಗದ ಪರಮ್ಮಾನ್ನವೆ
ನನ್ನಯ ಮೂರೊತ್ತಿನ ಕೂಳು

ನೀ ಎದುರಿದ್ದರೆ ನನ್ನ್ನೇ ನಾ ಮರೆವೆ
ನೀ ಮರೆಯಾದರೆ ಕಣ್ತುಂಬ ನೀನೆ ಕಾಣುವೆ
ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡುವೆ ಮೌನದಲಿ
ಇರುಳೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಕನಸಿನಲಿ

ಎದೆಯೊಳಗೊಮ್ಮೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದಾಳಿ ಮಾಡು
ಬಂಧಿಸುವೆ ಕವಿತೆಯೊಳಗೆ
ಮನಸಿನೊಳಗೊಮ್ಮೆ ದಾರಿತಪ್ಪಿ ಭೇಟಿ ನೀಡು
ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವೆ ರಾಗದೊಳಗೆ
ಕನಸಿನೊಳಗೊಮ್ಮೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಇಳಿದು ನೋಡು
ಬಚ್ಚಿಡುವೆ ಚಿತ್ರಪಟದೊಳಗೆ

ನೀ ಮೌನದಲಿ ಮಾತಾಡಲು
ಹೊಸ ಭಾಷೆಯ ಉದಯ
ಕಿವಿಯಲಿ ನೀ ಪಿಸುಗುಡಲು
ಹೊಸ ರಾಗದ ಆರಂಭ
ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು ನೀ
ಹೊಸ ಕವಿತೆಯ ಪರಿಚಯ
ನೀ ಸನಿಹ ಕುಳಿತಿರಲು
ಹೊಸ ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿ
ದಿನವಿಡೀ ನೀ ಜೊತೆಗಿರಲು
ದಿನದ ತಾಸುಗಳ ಅಭಾವ

ಪ್ರೀತಿಯ ಕೃಷಿ

ಮುಂಗಾರಿನ ಸಮಯದಲಿ
ಹೃದಯವೆಂಬ ಹೊಲದಲಿ
ಹದ ಮಾಡಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ
ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ
ನೀನು, ಯಾವ ರೈತನ ಮಗಳೇ?

ನೀ ಗೀಚಿದ ನೇಗಿಲ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ
ಬಿತ್ತರಿಸದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೊಳಕೆಗಳು
ವಾಟೆ ಎತ್ತಿ ಮೇಲೆ ಬರುತಿರೆ
ನನ್ನೊಳಗೇನೋ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಸುರಿನ ಅನುಭವ

ಇಳಿಯುತಿವೆ ಬೇರುಗಳು ಆಳಕ್ಕೆ
ಬೆಳೆಯುತಿವೆ ರೆಂಬೆ-ಕೊಂಬೆಗಳು ಹೊರಚಾಚಿ
ತಣಿಯುತಿರೆ ಹೃದಯ ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಪೈರಿನಿಂದ
ನನಗೇನೋ ಜೀವನವೇ ತಂಪಾದ ಅನುಭವ

ಹೃದಯದಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಗುಡಿಸಲು ಕಟ್ಟಿ
ಸುತ್ತಲು ಮುಳ್ಳಿನ ಬೇಲಿ ಕಟ್ಟಿ
ಕಾಪಾಡುತಲಿರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳೆಯನು
ನನಗೇನೋ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ಅನುಭವ

ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತಿರುವೆ ನನ್ನ ಹೃದಯವನು
ಹರಗಿ ಕಳೆದು, ಹುಟ್ಟಿದ ಕಳೆಯ
ಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲುತಿರೆ, ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಕ್ರಿಮಿಗಳ
ನನ್ನೊಳಗೇನೋ ದೇಹಾತ್ಮ ಶುದ್ಧಿಯಾದ ಅನುಭವ

ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಚೆಲುವೇ ಬದಲಾಗಿದೆ ಇಂದು
ಹುಲುಸಾದ ಬೆಳೆಯ ಹಸಿರು ರಂಗಿನಿಂದ
ನಾ ಸಿರಿವಂತನಾದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಫಸಲಿನಿಂದ
ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಕೇವಲ ನಿನ್ನಿಂದ

ಚೆಲುವೆ ನೀನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಎದುರಾದಾ ಘಳಿಗೆ

ಚೆಲುವೆ ನೀನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಎದುರಾದಾ ಘಳಿಗೆ
ಮಾಡುವುದೇನೆಂದು ತಿಳಿಯದು ಅರಿವಿಗೆ
ತಿಳಿಯದೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆವಿಗೆ
ಅದರೂ ಏನೋ ಒಂಥರ ಸಲಿಗೆ
ಯಾಕ್ಹೀಗೆ ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿಯದು ಅಸಲಿಗೆ

ಹಿತವಾದ ಭಾವನೆ ಹೃದಯದೊಳಗೆ
ಸಿಹಿಯಾದ ಕಲ್ಪನೆ ಮನಸೊಳಗೆ
ಬಿಸಿಯಾದ ಸಂಚಲನ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ
ಮುದವಾದ ರೋಮಾಂಚನ ಮೈಯೊಳಗೆ
ತಿಳಿಯಾದ ಖುಷಿ ಒಳಗೊಳಗೆ
ಅರಿಯದ ಭಯ ಹೊರಗೊರಗೆ

ಎದುರಿಸಲಾಗದೆ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಬಾಣದ ಬಿರುಸು
ಪಿಳ ಪಿಳ ನೋಡುವೆ ಅತ್ತಿತ್ತ
ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಹೊರ ಬಂದ ಪಿಳ್ಳೆಯ ಹಾಗೆ

ತಡೆಯಲಾರದೆ ನಿನ್ನ ಮಿಂಚಿನಂಥ ನಗುವಿನ ಕಾಂತಿ
ಹಿತವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿರುವೆ ಸುಖದಲ್ಲೇ
ರವಿಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅರಳುವ ತಾವರೆಯ ಹಾಗೆ

ತಾಳಲಾರದೆ ನಿನ್ನ ಮೌನದ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ
ಶರಣಾಗಿರುವೆ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಶಿರಬಾಗಿ
ರೆಂಬೆ ಮುರಿದ ಬಳ್ಳಿಯ ಹಾಗೆ

ಸಹಿಸಲಾರದೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದ ಆಕ್ರಮಣ
ಓಡುತ್ತಿರುವೆ ಕಾಣದೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ
ಹುಲಿಯ ಬಾಯಿಂದ ಪಾರಾದ ಜಿಂಕೆಯ ಹಾಗೆ

ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಮಾತಿನ ಮೋಡಿಗೆ
ಮನಸಾರೆ ಮೂಕನಾಗಿರುವೆ ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ
ಸಿಡಿಲು ಗುಡುಗಿಗೆ ಹೆದರಿದ ಚಂದಿರನ ಹಾಗೆ

ಹೇಳೇ ಚೆಲುವೆ ನಾ ಏನು ಮಾಡಲಿ?

ಹೇಳಲೇ ಚೆಲುವೆ ಮನಸಿನ ನೂರು ಆಸೆಗಳನು
ನೀ ಬೇಡ ಅಂದರೂ, ತಡೆಯಲಾರೆ ಮನದ ತವಕವನು
ಅದರಲ್ಲಿರುವ ನೂರು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕನಸುಗಳನು
ಕೇಳಿ ಕೊಂದು ಬಿಡು ಹೃದಯದ ಕಾತರವನು ||ಪ||

ಓದಲೇ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀನೆ ಬರೆದ ಓಲೆಯನ್ನು
ಅರಿಯಲೇ ನಿನ್ನ ಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಲಜ್ಜೆಯನ್ನು
ನಿನ್ನ ಕೈಗಲ್ಲಿರುವ ಆ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ತುಡಿತವನ್ನು
ತಿಳಿಯಲೇ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಿಡಿತವನ್ನು
ಸವಿಯಲೇ ನನಗೆಂದೆ ಇರುವ ನಿನ್ನ ತುಟಿಯ ಮಧುವನ್ನು

ಹೇಳಲೇ ಚೆಲುವೆ ಮನಸಿನ ನೂರು ಆಸೆಗಳನು

ನೀ ಬೇಡ ಅಂದರೂ, ತಡೆಯಲಾರೆ ಮನದ ತವಕವನು ||ಪ||

ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಲೇ ನಿನ್ನ ಬಿಗಿಯಾದ ಬಾಹು ಬಂಧನದ ಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ
ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಲೇ ನಿನ್ನ ತುಟಿಯ ಜೇನಿನ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ
ಸೋತು ಹೋಗಲೇ ನಿನ್ನ ತುಂಟ ನಗುವಿನ ಆಟದಲ್ಲಿ
ಕಳೆದು ಹೋಗಲೇ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಕಾಂತಿಯಲ್ಲಿ
ಸೆರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಲೇ ನಿನ್ನ ಮಾತಿನ ಮೋಡಿಯಲ್ಲಿ

ಹೇಳಲೇ ಚೆಲುವೆ ಮನಸಿನ ನೂರು ಆಸೆಗಳನು

ನೀ ಬೇಡ ಅಂದರೂ, ತಡೆಯಲಾರೆ ಮನದ ತವಕವನು ||ಪ||


ಕಿವುಡನಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತಿಗಾಗಿ
ಕುಂಟನಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಬಾಹುವಿನ ನೆರವಿಗಾಗಿ
ತುಂಟನಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಒಣ ಸಿಟ್ಟಿನ ಒದೆಗಾಗಿ
ರೋಗಿಯಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾಳಜಿಗಾಗಿ
ಉಪವಾಸವಿರಲೇ ನಿನ್ನ ತಡವಾದ ಭೇಟಿಗಾಗಿ

ಹೇಳಲೇ ಚೆಲುವೆ ಮನಸಿನ ನೂರು ಆಸೆಗಳನು

ನೀ ಬೇಡ ಅಂದರೂ, ತಡೆಯಲಾರೆ ಮನದ ತವಕವನು ||ಪ||

ಧರಿಸಲೇ ಉಪ್ಪಿಯ ಉಡುಪು ನಿನ್ನ ಒಂದು ಓರೆ ನೋಟಕ್ಕಾಗಿ
ಹಾಡಲೇ ರಾಜಣ್ಣನ ಹಾಡು ನಿನ್ನ ಒಂದು ತುಂಟ ನಗುವಿಗಾಗಿ
ಕುಣಿಯಲೇ ದೇವನ ಕುಣಿತ ನಿನ್ನ ಒಂದು ಶುಭಾಶಯಕ್ಕಾಗಿ
ಹೇಳಲೇ ಗಣೇಶನ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಿನ್ನ ಒಂದು ಸೆಳೆತಕ್ಕಾಗಿ
ನುಡಿಸಲೇ ಹಂಸನ ಸಂಗೀತ ನಿನ್ನ ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ

ಹೇಳಲೇ ಚೆಲುವೆ ಮನಸಿನ ನೂರು ಆಸೆಗಳನು

ನೀ ಬೇಡ ಅಂದರೂ, ತಡೆಯಲಾರೆ ಮನದ ತವಕವನು ||ಪ||