ಜಗದೇಕದೇವಿ

ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳ ಕಾರಣ ನೀನು

ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳ ಹೂರಣ ನೀನು 

ನಾನು ಅಟ್ಟು ಎಡೆಯಿಟ್ಟ ಕವಿತೆಗಳ 

ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಜಗದೇಕದೇವಿ ನೀನು

ನೀನಾಗೆ ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದ ನಂತರ 

ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳೆಲ್ಲ ಶವಾಗಾರದ ತೋರಣ! 

ಕಾಣದ ಕನಸನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ತೋರಿಸಿ 

ಬಣ್ಣದ ಭಾವನೆಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿ 

ಬೇಡದ ಬಯಕೆಗಳ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿ 

ಬಿಸಿಯುಸಿರಲೆ ನಶೆಯ ಮೈಗೇರಿಸಿ

ಮದವೇರಿದ ಮನದ ಮದವಡಗಿಸದೆ 

ಬದುಕನೆ ಲೂಟಿ ಮಾಡಲು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದೆಯಾ?  

ನನ್ನೆದೆ ಹೊಲವ ಒಪ್ಪ ಮಾಡಿ 

ಹದನೋಡಿ ಒಲವ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿ 

ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂವ ಬೆಳೆದು 

ಮುಡಿಗೆ ಮುಡಿಯದೇ ಮರೆಯಾದೆ 

ಅರಳಿ ನಿಂತ ಹೂವ ನಾನೇನ ಮಾಡಲಿ? 

ಯಾವ ಕಲ್ಲು ದೇವರಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ನೀಡಲಿ?

ಕಡುಬೇಸಿಗೆ

ಮರೆವುಗಳ ಮರೆಮಾಚಿ 

ಕಾರಣಗಳ ಕೈಗೆಟುಕದಂತೆ 

ಎದೆಯಾಳದಿ ಅವಿಚಿಟ್ಟಿದ್ದ

ಪ್ರೀತಿಯ ಹಸಿನೆನಪುಗಳು 

ಒಮ್ಮೆಲೆ ಒಣಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿದು 

ಎದೆಯನೇ ಕಿಚ್ಚಿಗೀಡು ಮಾಡಿವೆ!

ಅಂದು ಕನಸಲಿ ತಪ್ಪಿ ಕರೆದರೂ 

ಕಾದು ಓಗೊಟ್ಟು ಓಡಿಬರುತಿದ್ದೆ, 

ಇಂದು ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಕರೆದರೂ 

ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಹೊರಟಿರುವೆ.

ಜೀವಕೆ ಜೀವ ಬೆಸೆದ ಪ್ರೀತಿಯೇ 

ಸವೆದು ನಶಿಸಿದೆ ನಮ್ಮ ತಿಕ್ಕಾಟದಲಿ!

ಅಂದು ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು 

ಉಬ್ಬಿ ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುತಿದ್ದ

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕವಿತೆಗಳು 

ಇಂದು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕಾದು ಕುಳಿತರೂ 

ಯಾವ ಮಿಂಚು ಗುಡುಗಿನ ಸುಳಿವು ನೀಡದೆ 

ಬಾಳಲಿ ಕಡುಬೇಸಿಗೆಯ ನೆನಪಿಸುತಿವೆ!

ನಾ ಕವಿಯಲ್ಲ

ನಾನೇನು ಬರಿಯೆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲೂ
ಶಿಲೆಯ ಕಾಣೋ ಕವಿಯೇನಲ್ಲ
ಆದರೂ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲಾ
ಕೇವಲ ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿರೂಪ!

ಹೊನ್ನನ್ನು ಮಣ್ಣೆಂದು ಬಿಸಾಡೊ
ವೇದಾಂತಿಯೂ ಕೂಡ ನಾನಲ್ಲ
ಆದರೂ ನಿನ್ನೊಲವಿನ ಮುಂದೆ
ಮತ್ತೆಲ್ಲ ತೀರಾನೆ ತೃಣರೂಪ!

ಬದುಕಿಗೆ ಸಕಲವೂ ಒಲವೆಂದೂ
ಗೊಣಗೊ ಆದರ್ಶವೂ ನನಗಿಲ್ಲ
ಆದರೂ ನೀ ದೂರಾದ ನಂತರ
ಕಾಣದಾಗಿದೆ ಬದುಕಿಗೆ ಕಾರಣ!

ಎಂದೆಂದೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
ಮಿನುಗುವ ನಿನ್ನಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವು
ಇಂದೇಕೋ ಕಣ್ಣೀರಿನಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿ
ಕಣ್ಣನೆ ತೊರೆಯುತಿರುವುದು ಸರಿಯೆ?

ದಿನವಿಡೀ ಮೌನದಲೆ ಜಗಳವಾಡಿ
ಸೊಲ್ಲೆತ್ತದೆ ಸಂಜೆಗೆ ರಾಜಿಯಾಗಿ
ತುಟಿಗಳಲ್ಲೆ ಬರೆದ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆಯ
ಮುರಿದು ದೂರಾಗುತಿರುವುದು ಸರಿಯೆ?

ಬಯಸಿಯೆ ಬರಡಾಗಿ ಹೋದರೂ
ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಬಲುದೂರ ಸರಿದರೂ
ನೀನೆನ್ನ ಭಾವನದಿಗೆ ಸಾಗರ
ಬತ್ತುವವರೆಗೂ ಹರಿವೆ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ!

ಚಂದಿರ

ಸರಿಹೊತ್ತಲಿ ಹಾಲುಬೆಳಕ ಚೆಲ್ಲುತ
ತನ್ನ ಸುಂದರ ಮೊಗವ ತೋರುತ
ಮೋಹದ ಮಾಯಾಬಲೆಯ ಬೀಸಿದ,
ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಬಿಡದೆ ಬಳಿಬಂದು
ಬೇಡವೆಂದರೂ ಬಿಡದೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ
ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಸವಿನೆನಪಾದ!

ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಮೂಡುತಿರುವನು ಸೂರ್ಯ
ಮೂಡಣ ದಿಕ್ಕಲಿ ಕೆಂಡವ ಕಾರುತ,
ಅವನ ಕಿರಣಗಳ ಕಾಲ್ತುಣಿತಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ
ನಲುಗಿಹೋದ ಮುದ್ದು ಚಂದಿರ
ಮುಂಜಾನೆ ಬಿಳಿಮಬ್ಬಿನ ಮರೆಯಲಿ
ಮರು ಮಾತನಾಡದೆ ಮಾಯವಾದ!

ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಇಂಪಾದ ಎದೆಬಡಿತಕೆ
ಹಗಲಿನ ಜಂಜಾಟದ ಕೂಗಾಟ ಸಾಟಿಯೇ?
ರವಿಯುದಯದ ರಮ್ಯತೆಗೆ ಮನಸೋತರೂ
ಕಡುಬಿಸಿಲಿನ ಝಳಪಕೆ ಮನವೊಣಗದಿರದು,
ಮಿಸುಕಾಡದೆ ಬಂದಪ್ಪುವ ಮುದ್ದು ಚಂದಿರನ
ಮೋಹಕೆ ಬಲಿಯಾಗದಿರುವುದು ಸಾದ್ಯವೇ?

ಸಂತೈಸುತಿವೆ ಕಂಡ ಹಕ್ಕಿಹಿಂಡು
ಚಿಲಿಪಿಲಿಯ ರಾಗದಿ ಹಾಡುಹಾಡಿ,
ರೋದಿಸುತಿವೆ ಎಲ್ಲ ಮರಗಿಡಬಳ್ಳಿ
ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ ಹರಿಸಿ,
ನೋಡುತಿವೆ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ
ಕೆರೆ, ಹೊಲ, ಕಾಡು, ಮೇಡು, ಬೀಡು!

ಮರೆಯಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ಒಲವೆ

ಮರೆಯಬಹುದು ನನ್ನನು ನೀನಿಂದು 

ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನಿನ್ನೆದೆಯೋಳಗಿನ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು!

ತೊರೆಯಬಹುದು ನನ್ನನು ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ತೊರೆಯಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯೊಳಗಿನ ನನ್ನ ಮುತ್ತು!

ಅಳಿಸಬಹುದು ನನ್ನನೆ ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ಅಳಿಸಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನಾವಿಬ್ಬರು ಕೂಡಿ ಬರೆದ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರಪಟವ!

ನಂಬಿಸಬಹುದು ಜಗವನೆ ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ನಂಬಿಸಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನನ್ನ ಕಂಡೊಡನೆ ಕುಣಿಯುವ ನಿನ್ನ ಹೃದಯವ!

ಮಲಗಬಹುದು ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲೇ ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ನನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ 

ಆ ಮೋಹದ ರಾತ್ರಿಯ ಮೀರಿಸಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ!

ಹೇಳಬಹುದು ಜಗವೇ ಸುಂದರಿ ನೀನೆಂದು

ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ರೂಪವ ಕಂಡು

ನೀನೇ ಬೆರಗಾಗಿ ಹೋದಂತೆ ಕಾಣಲಾರೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲೂ!