ನಾ ಕವಿಯಲ್ಲ

ನಾನೇನು ಬರಿಯೆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲೂ
ಶಿಲೆಯ ಕಾಣೋ ಕವಿಯೇನಲ್ಲ
ಆದರೂ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲಾ
ಕೇವಲ ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿರೂಪ!

ಹೊನ್ನನ್ನು ಮಣ್ಣೆಂದು ಬಿಸಾಡೊ
ವೇದಾಂತಿಯೂ ಕೂಡ ನಾನಲ್ಲ
ಆದರೂ ನಿನ್ನೊಲವಿನ ಮುಂದೆ
ಮತ್ತೆಲ್ಲ ತೀರಾನೆ ತೃಣರೂಪ!

ಬದುಕಿಗೆ ಸಕಲವೂ ಒಲವೆಂದೂ
ಗೊಣಗೊ ಆದರ್ಶವೂ ನನಗಿಲ್ಲ
ಆದರೂ ನೀ ದೂರಾದ ನಂತರ
ಕಾಣದಾಗಿದೆ ಬದುಕಿಗೆ ಕಾರಣ!

ಎಂದೆಂದೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
ಮಿನುಗುವ ನಿನ್ನಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವು
ಇಂದೇಕೋ ಕಣ್ಣೀರಿನಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿ
ಕಣ್ಣನೆ ತೊರೆಯುತಿರುವುದು ಸರಿಯೆ?

ದಿನವಿಡೀ ಮೌನದಲೆ ಜಗಳವಾಡಿ
ಸೊಲ್ಲೆತ್ತದೆ ಸಂಜೆಗೆ ರಾಜಿಯಾಗಿ
ತುಟಿಗಳಲ್ಲೆ ಬರೆದ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆಯ
ಮುರಿದು ದೂರಾಗುತಿರುವುದು ಸರಿಯೆ?

ಬಯಸಿಯೆ ಬರಡಾಗಿ ಹೋದರೂ
ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಬಲುದೂರ ಸರಿದರೂ
ನೀನೆನ್ನ ಭಾವನದಿಗೆ ಸಾಗರ
ಬತ್ತುವವರೆಗೂ ಹರಿವೆ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ!

ಚಂದಿರ

ಸರಿಹೊತ್ತಲಿ ಹಾಲುಬೆಳಕ ಚೆಲ್ಲುತ
ತನ್ನ ಸುಂದರ ಮೊಗವ ತೋರುತ
ಮೋಹದ ಮಾಯಾಬಲೆಯ ಬೀಸಿದ,
ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ಬಿಡದೆ ಬಳಿಬಂದು
ಬೇಡವೆಂದರೂ ಬಿಡದೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ
ಎಂದೂ ಮರೆಯದ ಸವಿನೆನಪಾದ!

ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಮೂಡುತಿರುವನು ಸೂರ್ಯ
ಮೂಡಣ ದಿಕ್ಕಲಿ ಕೆಂಡವ ಕಾರುತ,
ಅವನ ಕಿರಣಗಳ ಕಾಲ್ತುಣಿತಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ
ನಲುಗಿಹೋದ ಮುದ್ದು ಚಂದಿರ
ಮುಂಜಾನೆ ಬಿಳಿಮಬ್ಬಿನ ಮರೆಯಲಿ
ಮರು ಮಾತನಾಡದೆ ಮಾಯವಾದ!

ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಇಂಪಾದ ಎದೆಬಡಿತಕೆ
ಹಗಲಿನ ಜಂಜಾಟದ ಕೂಗಾಟ ಸಾಟಿಯೇ?
ರವಿಯುದಯದ ರಮ್ಯತೆಗೆ ಮನಸೋತರೂ
ಕಡುಬಿಸಿಲಿನ ಝಳಪಕೆ ಮನವೊಣಗದಿರದು,
ಮಿಸುಕಾಡದೆ ಬಂದಪ್ಪುವ ಮುದ್ದು ಚಂದಿರನ
ಮೋಹಕೆ ಬಲಿಯಾಗದಿರುವುದು ಸಾದ್ಯವೇ?

ಸಂತೈಸುತಿವೆ ಕಂಡ ಹಕ್ಕಿಹಿಂಡು
ಚಿಲಿಪಿಲಿಯ ರಾಗದಿ ಹಾಡುಹಾಡಿ,
ರೋದಿಸುತಿವೆ ಎಲ್ಲ ಮರಗಿಡಬಳ್ಳಿ
ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ ಹರಿಸಿ,
ನೋಡುತಿವೆ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ
ಕೆರೆ, ಹೊಲ, ಕಾಡು, ಮೇಡು, ಬೀಡು!

ಮರೆಯಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ಒಲವೆ

ಮರೆಯಬಹುದು ನನ್ನನು ನೀನಿಂದು 

ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನಿನ್ನೆದೆಯೋಳಗಿನ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು!

ತೊರೆಯಬಹುದು ನನ್ನನು ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ತೊರೆಯಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯೊಳಗಿನ ನನ್ನ ಮುತ್ತು!

ಅಳಿಸಬಹುದು ನನ್ನನೆ ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ಅಳಿಸಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನಾವಿಬ್ಬರು ಕೂಡಿ ಬರೆದ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರಪಟವ!

ನಂಬಿಸಬಹುದು ಜಗವನೆ ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ನಂಬಿಸಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ

ನನ್ನ ಕಂಡೊಡನೆ ಕುಣಿಯುವ ನಿನ್ನ ಹೃದಯವ!

ಮಲಗಬಹುದು ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲೇ ನೀನಿಂದು

ಆದರೆ ನನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ 

ಆ ಮೋಹದ ರಾತ್ರಿಯ ಮೀರಿಸಲಾರೆ ನೀನೆಂದೂ!

ಹೇಳಬಹುದು ಜಗವೇ ಸುಂದರಿ ನೀನೆಂದು

ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ರೂಪವ ಕಂಡು

ನೀನೇ ಬೆರಗಾಗಿ ಹೋದಂತೆ ಕಾಣಲಾರೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲೂ!

ಮರುಭೂಮಿ

ಎಷ್ಟೇ ನೀರು ಸುರಿದರೆ ಏನು?
ಎಷ್ಟೇ ತಂಪು ಎರೆದರೆ ಏನು?
ಎಷ್ಟೇ ಹದ ಮಾಡಿದರೆ ಏನು?
ಎಷ್ಟೇ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದರೆ ಏನು?
ಮಳೆಬಿಸಿಲಿನ ಹೊಡೆತಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ
ಕರಗಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಮೆದುವಾಗದೆ
ಯಾವ ಮೊಳಕೆಯು ಒಡೆಯದು
ಈ ಗುಂಡಿಗೆಯ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಯಲಿ!

ಕರಗಿ ಮಣ್ಣಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ ಹೆಣ್ಣೇ
ನಿನ್ನ ನೀರು ನೆರಳಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನೆದೆ ಬರಿ ಮಣ್ಣೇ
ಸೋನೆಮಳೆಯಾಗಿ ಬಂದು ತಣಿಸುವೆಯ?
ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಕದಡುವೆಯ?
ಎಂದೂ ಬರದೆ ಮರುಭೂಮಿಯಾಗಿಸುವೆಯ?

ಪ್ರೀತಿಯಂಗಡಿ

ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಅಂಗಡಿಯಲಿ

ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಕನಸುಗಳ ಕೂಡಿಟ್ಟು

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಆಸೆಗಳ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟು

ಎಲ್ಲವನು ನಿನಗಾಗೆ ಮುಡಿಪಿಟ್ಟು

ತಲುಪಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಅರಿಯದೆ

ಆಸೆಗಳ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು

ಕನಸುಗಳ ಕಂಪಿನ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು

ನೀನೆ ಬರುವೆಯೆಂದು ಕಾಯುತ

ವರುಷ ವರುಷಗಳೆ ಕಳೆದರೂ

ಋತು ಮುಗಿಯುತ ಬಂದರೂ

ನೀನೆಂದು ಬರದೇ ಇದ್ದ ಮೇಲೆ

ನಾನೇ ಕುದ್ದು ಕೊಡಲು ಬಂದಾಗ

ನೀನಾಗಲೆ ಬೇರೊಂದು ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ

ನಗುತಾ ನಿಂತು ಪ್ರೀತಿ ವ್ಯವಹರಿಸುತಿದ್ದೆ

ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ಬೆಲೆ ನಿನಗೆಂದೇ ಮುಡಿಪಿಟ್ಟ

ಕೇವಲ ನಿನ್ನದೆ ಆಸೆ ಕನಸು ತುಂಬಿದ

ಈ ಬಡವನ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿಗೆ

ನನ್ನ ಕರಗಿದ ಆಸೆಗಳ ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು

ಮುದುಡಿ ಹೋದ ಕನಸುಗಳ ಸುಟ್ಟು

ಭಾರವಾದ ಹೃದಯವ ಹೊತ್ತು

ಹೊರಟಿರುವೆನಿಂದು ಬರಿಗೈಯಲಿ

ಮಬ್ಬು ಮಬ್ಬಾದ ದಾರಿಯಲಿ

ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆಂದು

ಆದರೂ ಹೋಗಲೆಬೇಕಿದೆ, ಹೊರಟಿರುವೆ!